Een overload aan prikkels. Het gebeurt steeds meer. Als je kijkt wat onze kinderen maar ook wijzelf per dag aan impulsen, prikkels en informatie te verwerken krijgen, dan is dat een veelvoud van pakweg een tiental jaar geleden. Het is niet zo gek dat mensen steeds jonger een burn-out krijgen.

Stress en Burn-out door overprikkeling

Als je alles wilt bijhouden van Facebook tot Netflix en van Whatsapp, Twitter, LinkedIn en Instragram dan heb je daar heb je zowat een dagtaak aan. De berichtjes die piepen, oplichten en om onze aandacht vragen maken dat we slechts nog oppervlakkig gefocust kunnen werken. Een diepere focus en rustig een taak afmaken is er vaak niet meer bij. Daar hebben we tegenwoordig mindfulness voor nodig om onze hersenen hierin te trainen. Iets wat vroeger normaal was, rustig werken of leren, dat is tegenwoordig een uitzondering. Via oortjes komen voortdurend geluidsprikkels binnen terwijl onze ogen proberen iets te lezen wat onze hersenen willen begrijpen. Ondertussen licht onze smartphone op met een melding dat er op Whatsapp weer een nieuw bericht is dat onze aandacht vraagt. De verleiding is groot om ook dat nog even gauw tussendoor te lezen.

Kantoortuin en stilte plekken
Een andere ontwikkeling op de werkplekken is de kantoortuin. In een steeds drukkere omgeving moeten werken met een heleboel anderen geeft een overdaad aan prikkels. Zowel visuele als auditieve prikkels. Als je een keer ongestoord wilt werken moet je een stilteplek opzoeken als die er al is. We worden overvoerd met indrukken zonder al te veel ontspanning. Het moet immers allemaal efficiënter (Lean, Agile etc.) waarbij vergeten wordt dat onze hersenen ook ontspanning nodig hebben op zijn tijd. Je presteert beter als je regelmatig pauze neemt en eens een praatje maakt met een ander of met een kopje thee in de verte kan staren i.p.v. op een beeldscherm. Je ogen en oren willen met regelmaat rust en hebben dit nodig. Toen we als oermensen op de steppe liepen, waren we ook niet de hele dag aan het rennen. Dat is ongezond.

Snelle beelden op tv
Omdat ik zelfstandige ben kan ik mijn werkplek zelf inrichten en werken zoals ik het prettig vind. Ik creëer voor mezelf een gezond werkritme met voldoende pauzes en ruimte om tot rust te komen. Thuis ontkom ik er echter niet altijd aan om in die overprikkeling te leven. Vooral als de tv aanstaat merk ik dat de huidige cameratechnieken en beeldopnames van films of documentaires, een veelvoud in snelheid lijkt te hebben met vroeger. Ik word daar geïrriteerd van van al dat "geflits" zoals ik het noem. Het werd me pas echt duidelijk toen van de week er een aflevering van "Flying Doctors" op stond. Mijn kinderen zijn 17 en 20 en studeren allebei mediadesign en communicatie en zaten gierend van de lach de cameratechnieken af te kraken. "Moet je kijken hoe lang ze een shot doen! Hahaha... ze hebben maar een camera moet je kijken en er wordt niet van beeldhoek gewisseld... jeetje wat saai zo'n halve minuut zonder afwisseling kijken."  

Generatieverschil?
Geamuseerd luister ik naar hun visie op mijn vroegere lievelingsserie. Het was me nooit opgevallen dat het zulke langdurige opnames waren. Ik keek met een ander oog naar deze aflevering en ik snapte in een keer waarom ik tegenwoordig nauwelijks meer tv kijk. Het is overprikkelend al die camerahoeken en snel opvolgende beelden die zich voor mijn ogen afspelen. Wat mijn kinderen als modern en trendy ervaren is voor mij een overprikkeling. Weer iets wat enorm veranderd is en waarvan ik me nu in een keer bewust ben dat het steeds meer vraagt van je hersenen, wil je het allemaal nog goed kunnen volgen. Flying Doctors was ontspannend kijken, de huidige series zijn dat lang niet altijd meer. Als je dan bedenkt dat veel mensen urenlang Netflix kijken, dan kan ik me goed voorstellen dat je dan heel erg moe wordt. 

0
0
0
s2sdefault