Inmiddels zijn we een aantal maanden verder en de lockdowns worden strenger, de scenario's worden zwarter.. de IC's liggen bomvol en oudejaarsavond moet nog komen. We sluiten het jaar bijna af, met hopelijk niet al te veel vuurwerkslachtoffers dankzij het vuurwerkverbod. 

Alles wat het leven leuk maakt werd gecanceld dit jaar. Sporten mocht niet meer, de vakanties gingen niet door, geen braderie, rommel- of jaarmarkt meer te bekennen (persoonlijk vond ik dit erg jammer want ik vind dat altijd zo gezellig), geen terrasje meer kunnen pakken, gezellig met een groep vrienden. Verjaardagen, bruiloften, begrafenissen werden slechts kleinschalig gehouden of indien mogelijk verzet. We mogen niet bij elkaar op bezoek als complete familie, zelfs een compleet gezin maken is soms al problematisch. Even lekker naar de kapper, schoonheidsspecialiste of een masseur? Helaas kon dit ook al een groot aantal maanden niet. Scholen die dicht gaan, verplicht opgesloten zitten achter een pc vanwege 'thuiswerken'. Het is nogal wat.. Veel mensen hebben dit nog nooit zo meegemaakt.

Psychische klachten door lockdown

De eenzaamheid wordt bijna tastbaar in mijn praktijk. Vooral jongeren en singles lijden zichtbaar onder de beperkende maatregelen van al dan niet intelligente lockdowns. Als je noodgedwongen in je studentenkamer opgesloten zit met online colleges, dan wordt het leven eenzaam. Vooral voor jongeren die toch al zoveel peer contacten moeten missen. Als je jong bent doe je juist in deze leeftijdsfase je misschien wel belangrijkste sociale vaardigheden op. Je gaat stappen, verkent je grenzen, je zoekt (on)bewust een partner, geniet van je nog vrije leven zonder gezin en zonder ouders middels feesten, experimenteren en met groepen vrienden of vriendinnen. Helaas niets van dit alles. Eenzame opsluiting in je kamer is het meest donkere scenario. Niet elke jongere kan terug naar huis, vooral niet als er thuis problemen zijn. En daarbij komen ze nu vaker dan anders in de (financiële) problemen doordat hun baantjes er niet meer zijn (horeca, pretparken en entertainment dicht) en stage adressen mondjesmaat nog te vinden zijn. Stress valt hen op dit moment vooral ten deel.

Alleen en eenzaam
Singles maken eenzelfde soort eenzaamheid mee. Het is nog altijd een groot verschil om alleen of met een partner in lockdown te leven. Iemand waar je je verhaal bij kwijt kan, even een luisterend oor vindt of gewoon leuke dingen samen mee kan doen die nog wel mogen. Een stukje fietsen, wandelen of een spelletje doen. Seks, aanraking en knuffels moeten zij ook missen. Dit terwijl mensen groepsdieren zijn en in koppeltjes leven. We zijn niet gemaakt om alleen door het leven te gaan. We wonen het liefst in gemeenschappen en in paartjes of met gezinnen. Alleen leven is vaak geen keuze geweest en het kan extra zwaar worden als je dan ook nog eens niet meer mag knuffelen, aanraken of dichtbij je dierbare familieleden of vrienden mag komen uit angst om hen te besmetten of zelf besmet te worden. 

Kinderen zijn kwetsbaarder
We hebben het bij Corona vooral over kwetsbare ouderen maar psychisch gezien zijn het de kinderen die kwetsbaar zijn. Die leer en ontwikkelingsachterstanden kunnen oplopen die ze nog maar moeilijk in kunnen halen de komende jaren. Ze kunnen bang zijn als opa of oma of mamma of pappa ziek worden of erger, komen te overlijden. Sommige kinderen zitten in een niet veilig thuis situatie. Lopen groter risico op verwaarlozing of mishandeling. Uit het zicht zijn is een probleem en armoede wordt nog onzichtbaarder. Niet meer de 'escape' van een school hebben, is stressvol. Sommige zijn voor hun welzijn afhankelijk van verzorgers buiten de ouders maar ze kunnen er niet meer naar toe. Niet meer naar school, kinderopvang, gastouder of opa of oma.

Relaties en gezinnen staan onder druk
En ook relaties staan onder druk door de Corona. Telkens weer in quarantaine moeten als er iemand in het gezin een snotneus heeft. In spanning wachten op de zoveelste test en uitslag. Thuiswerken omdat het moet en ondertussen de kinderen thuis opvangen terwijl je een Zoom vergadering probeert te volgen. Geen afleiding meer van werk, reistijd of even een praatje bij de koffie automaat. De online contacten zijn onnatuurlijk. Humor komt niet over, je praat al snel door elkaar waardoor gesprekken in flarden hoorbaar zijn, ongemakkelijke pauzes als je beiden de ander aan het woord wilt laten. De herrie die de kinderen maken en die soms ongewenst worden doorgegeven aan collega's of klanten. Dagritmes en dagstructuren die totaal door de war gestuurd worden. Geen leuke uitjes meer voor de partners om te ontspannen. Ik had een koppel dat blij was naar relatietherapie te komen 'jij bent ons uitje van de week' vertelde de vrouw lachend. En voor sommigen is er geen ontkomen meer aan, aan de agressie van de thuissituatie nu je verplicht thuis moet blijven en er nauwelijks meer winkels of andere gelegenheden open zijn.

Psychische problemen worden erger
En dan natuurlijk de mensen die psychisch het al moeilijker hadden. Ook zij hebben het moeilijker. Hulpverleners die niet meer face to face kunnen of mogen behandelen. Begeleiding die uitvalt vanwege Coronatesten of besmettingen. Angst om zelf besmet te worden door de zoveelste hulpverlener en stress die oploopt door heel de situatie.

Mijn vader zou zeggen 'het valt wel.. maar niet mee'. Het is te hopen dat we hier snel uit gaan komen en het leven weer een beetje vrijer, leuker en spontaner kan worden. Wellicht dat we onze gezondheid, vrijheden en leuke bezigheden nog meer gaan waarderen en niet meer zo als vanzelfsprekend ervaren als het leven dadelijk weer normaal wordt? Hoe dan ook wens ik iedereen die dit leest een fijne jaarwisseling toe en een beter 2021! 

0
0
0
s2sdefault