Het Coronavirus beheerst op dit moment al maandenlang ons leven en ondanks de versoepelingen, is het leven nog niet normaal. Mensen worden er ernstig ziek van en overlijden wereldwijd in grote getale, degenen die het overleven en die ernstig ziek werden, hebben er nare restverschijnselen van die misschien nooit meer overgaan en weer anderen raakten hun bedrijf, baan of dierbare kwijt aan deze ziekte. 

De nachtmerrie die werkelijkheid werd

Het is een wereldwijde pandemie geworden. Eentje die we in onze generatie op zo'n grote schaal nog niet eerder hadden meegemaakt. Het hakt er in. Het openbare leven kwam met een schok tot stilstand. Kroegen moesten sluiten, uitgaan was er niet meer bij. We werden thuis 'opgesloten' in een vrijwillige intelligente lockdown. Voor velen een beproeving al was het maar vanwege het niet kunnen doen wat je wilt. Voor anderen een 'one way ticket' naar eenzaamheid. Verpleeghuizen gingen op slot, mensen overleden zonder dat dierbaren afscheid konden nemen, zonder dat ze de begrafenis of crematie konden bijwonen. Mentaal dreunt het coronavirus nog lang na. Het is alsof een nachtmerrie werkelijkheid is geworden. 

Wat deed het mentaal met ons?
Inmiddels zijn we maanden verder en als psychosociaal therapeut maak ik een kleine balans op. Wat heb ik gezien en ervaren in mijn psychosociale praktijk de afgelopen maanden? Hoe beïnvloedt Corona mijn leven en dat van mijn cliënten. Waar kregen we mee te maken? En ook wat haalden we hier uit? Wat levert het ons op? Want buiten een heleboel narigheid en angst, leverde Corona ook mooie momenten en positieve dingen op. Al is dat moeilijk te zien met alle ellende die zo'n ziekte met zich mee brengt.

Dichterbij elkaar komen ondanks afstand
Ondanks de social distancing van de nieuwe anderhalve meter maatschappij zag ik dat mensen ook dichterbij elkaar kwamen. Koppels in relatietherapie lieten mij zien dat doordat er veel thuis gewerkt werd en veel thuis tijd doorgebracht werd, dat ze meer met elkaar in gesprek kwamen. Er was meer tijd en ruimte voor gekomen nu andere sociale activiteiten waren weggevallen. Ze voerden betere gesprekken met elkaar aan de hand van de thuisopdrachten die ze meegekregen hadden. Ze namen de tijd en hadden de energie om hun relatie te verbeteren. Men maakte vaak (noodgedwongen) meer verbinding dan toen het leven nog volop in de hectiek van de dag opging.

Weg met de hectiek
De mensen met stressklachten knapten het eerste op van de Coronacrisis (behalve degenen met ziekte angst.. die niet). Doordat er niet meer heen en weer gereisd hoefde te worden, kwam er veel meer rust in hun leven. Geen fileleed meer, geen gestress in de ochtend. Velen hoefden niet naar het werk te komen of werkten thuis. Dat gaf met thuiszittende kinderen er weliswaar stress bij maar aan de andere kant ook de gelegenheid om je meer bezig te houden met het gezin. Naar binnen gericht zijn i.p.v. de kinderen meteen weg te brengen naar opvangplekken of school. Mensen zonder kinderen profiteerden er het meest van. Er hoefde veel nu even niet meer. 

Social Media gebruik veranderde door Corona
Waar eerst vakantiefoto's, uitgaansfoto's en andere sociale activiteiten getoond werden, daar kon niet meer gereisd of beleefd worden. De winkels sloten, de reizen werden geannuleerd. Restaurants, kroegen en cafés waren dicht. Er viel niets meer te fotograferen dan de plaatselijke supermarkt waar het toiletpapier alwéér uitverkocht was. Doordat er niet meer zoveel hoefde, verloor men de drang en dwanggevoelens naar het voortdurend op social media delen van alle ervaringen en belevenissen. Het show effect ging verloren wat een stuk rust gaf. Het hóefde allemaal niet meer zo nodig. Je hoeft het niet 'superduperleuk' te hebben. Immers zo leuk was het niet en deze keer was iedereen de dupe. Er waren geen 'happy few' meer, geen opklopte leukigheid meer en 'kijk mij eens gezellig doen'. Er hoefde even geen succes uitgestraald te worden.

Samen en toch op jezelf op de digitale snelweg
We waren samen in het zelfde schuitje. We moesten hier doorheen komen. 'Stay Home' werd nageleefd voor zover dat kon en er werd meer digitaal contact gelegd, gewerkt en vergaderd. Digitaliseren van werkprocessen werd versneld en verbeterd. Nieuwe manieren van werken werden uitgevonden. Je tijd zelf wat meer indelen thuis en dat gaf ruimte. Een gevoel van vrijheid door autonomie en eigen regie. 

Op jezelf teruggeworpen worden
Het was voor een aantal mensen wennen om zo met jezelf geconfronteerd te worden nu er veel afleiding en activiteiten werden gecanceld. Je kon niet meer wegvluchten in 'druk, druk, druk'. Sociale verplichtingen zoals verjaardagsfeestjes, festivals, teamuitjes etc. kwamen te vervallen en je moest het met jezelf doen en leuk maken. Dat leidde soms tot mooie zelfinzichten, nieuwe hobby's of liefhebberijen, meer tijd voor het lezen van een boek, het bespelen van een instrument of het luisteren naar muziek. Meer tijd voor creativiteit, rustig bezig zijn met een creatief proces of tijd en rust doorbrengen in de natuur. 

Actief met je gezondheid aan de slag
De zomer brak na een zonnige lente aan en we gingen naar buiten om wat meer te bewegen en te genieten van de zon. Corona kilo's moeten er weer af want zoveel thuis zitten leidt wel tot een gebrek aan beweging. De zon lokte ons naar buiten. We gingen meer wandelen, fietsen, met de hond lopen of tuinieren. Er was nu meer tijd en ruimte voor. Bewuster omgaan met je gezondheid, gezonder leven werd meer een issue gezien de gezondheidsrisico's van overgewicht, ongezond eten en te weinig bewegen. Corona maakt ons bewust van onze (on)gezonde leefstijl. Daar moet je dan wel wat mee. Zeker als je bedenkt dat juist het Coronavirus een grotere impact heeft op mensen die al kwetsbaar zijn door ziekte, longproblemen, leeftijd of overgewicht.

Leef en werkomgeving is belangrijk
Wat Corona ons ook leert is dat onze leef en werkomgeving heel belangrijk is voor onze fysieke en mentale gezondheid. Dat frisse lucht zonder teveel fijnstof en roetdeeltjes een rijkdom is omdat het anders onze longen kwetsbaar maakt en mensen met kwetsbare longen waren nu juist degenen die ernstig ziek werden. Vooral mensen die jarenlang in de omgeving hadden geleefd of gewerkt waar veel fijnstof en roetdeeltjes in de lucht zweven door industrie of intensieve landbouw. Het virus leert ons dat teveel dieren (denk aan de nertsenfokkerijen) of mensen die op elkaar gepakt leven, een enorm besmettingsgevaar opleveren. Het leert ons dat steden maar ook kantoren, landbouw en veeteelt gezonder moet wordt ingericht. Dat als we in een lockdown komen dat we dan voldoende leefruimte en groen om ons heen nodig hebben om te kunnen ontspannen. Voldoende grote parken, tuinen, bomen en planten die de lucht filteren en schoonhouden. Die o zo belangrijke lucht waar we geen dag, geen uur, geen vijf minuten zonder kunnen...

Een crisis in je leven? Daar kan je van leren
En zo bracht Corona ons nieuwe ervaringen. Een crisis in je leven kan je ook gebruiken om te groeien, te veranderen en aan jezelf te werken om dingen te verbeteren. Je leert doorgaans meer van de moeilijke dingen in je leven dan van de dingen die je makkelijk afgaan. De gemakkelijke levenssituaties bieden weinig leerervaringen, de moeilijke daarentegen dagen je enorm uit, doen een beroep op je flexibiliteit en mentaliteit. Ze geven nieuwe inzichten en laten zien dat je nog meer in je hebt wat je anders nooit had gevonden. Of zoals Johan Cruijff zei 'elk nadeel heb z'n voordeel'. De kunst is om dit voordeel er uit te halen en te ontwikkelen. Deze tijd doet een beroep onze veerkracht en ons aanpassingsvermogen. 

Wat levert het jou op?

0
0
0
s2sdefault