Vandaag online, vanwege de coronamaatregelen, een training gehad over het post intensive care syndroom gegeven door IC verpleegkundige en psychologe Chames Nouri. Zij heeft hier onderzoek naar gedaan en een behandelprotocol ontwikkeld wat ze vandaag aan ons psychologen en psychosociaal therapeuten uit leerde, via PsyNed. Zij wilt dit graag onder de aandacht brengen omdat hier een grote groep mensen aan lijdt zonder dat dit opgemerkt of bekend is bij veel artsen en behandelaren. Zeker nu met de coronacrisis zullen er over een paar maanden nog veel meer mensen zijn die hier mee te maken krijgen..

Een IC opname hakt er psychisch in

De coronacrisis is nog niet voorbij maar ondertussen hebben er veel mensen op de IC gelegen en hebben veel mensen te maken gehad met heftige ervaringen met ziekenhuis opnames en de consequenties daarvan. Niet alleen de mensen die er zelf hebben gelegen kunnen hier psychische klachten aan overhouden maar ook hun familieleden. Ze lijden dan aan PICS oftewel post intensive care syndroom. Dit komt pas na een aantal maanden naar voren als men probeert het normale leven weer wat op te pakken. Dan komt vaak de psychische klap. In onderstaande video wordt ondermeer door Chames maar ook door anderen vertelt over PICS en impact van een IC opname op je leven en psyche.

Trauma, angst en depressieklachten na IC opname
Iemand die last krijgt van angstklachten, depressieve gevoelens of PTSS trauma verschijnselen zoals concentratieproblemen, prikkelbaarheid, slecht slapen, nachtmerries, angstbeelden en triggers, na een IC opname, die lijdt aan PICS. Het is raadzaam om hier iets aan te doen omdat je anders nog lang last kan houden van deze psychische klachten. Uit onderzoek van Chames kwam naar voren dat maar liefst 59,8 % van de mensen die te maken hadden gehad met een IC opname daarna trauma klachten ontwikkelden of hadden.

Wat als je van de IC komt?
Het plotseling op de IC terechtkomen of wakker worden met allemaal slangetjes in en aan je lichaam, allemaal piepjes, lampjes en mensen in beschermende kleding om je heen is heftig. Misschien heb je een intubatie (ademhalingsbuis) waardoor je niet kan praten wat enorm frustrerend is. De angst om het niet te halen, te sterven doet iets met je en vaak ben je moe, verward en futloos. Als je er weer wat bovenop komt staat iedereen vaak te juichen aan je bed terwijl jij zelf misschien wel heel verward, angstig of rot voelt. Daarna komen de weken of maanden revalidatie waarin het nog maar de vraag is of je de oude wordt. Een zware weg terug naar weer leren slikken, praten, lopen en zelfstandig leven. Het duurt vaak lang voordat de draad van het leven weer opgepakt kan worden en de vraag is of je terug kan naar hoe het was. Kan je nog werken? Heb je er hersenletsel of andere beperkingen aan over gehouden? Hoe houdt je relatie het na die tijd?

Een ervaringsverhaal en de impact van de IC
In de training van vandaag vertelde Jacqueline Jansen haar verhaal over haar IC opname van maar liefst 10 weken, toen ze ernstig ziek werd tijdens haar zwangerschap. Wat haar overkomen was, hoe ze het had ervaren en wat het voor psychische effecten bij haar had waar ze tot op de dag van vandaag, nu 5 jaar later, nog steeds mee te maken heeft. Ook vertelde ze wat het met haar partner had gedaan en hoe hij maar ook haar ouders op hun tenen hadden moeten lopen. Diep respect voor haar en haar gezin en familieleden waar ze doorheen hebben moeten gaan. Gelukkig is er veel goed gekomen bij Jacqueline maar ook een aantal dingen niet. Zo is ze volledig afgekeurd voor werk, kan ze geen kinderen meer krijgen en heeft ze soms nog moeite met prikkels in haar omgeving. Haar kindje moest met 28 weken gehaald worden en is gelukkig een heel gezonde jongedame nu maar het was allemaal kantje boord met de kleine en met Jacqueline. Jacqueline heeft maar liefst in drie ziekenhuizen op de IC gelegen. Jacqueline haar boek komt binnenkort uit waar haar verhaal is beschreven. Je vindt het hier.

PICS en PICS-F 
Ook familie of gezinsleden van degene die op de IC heeft gelegen kunnen daarna last krijgen van bovengenoemde klachten. Het is traumatiserend als je moeder, vader, partner, zoon of dochter plotseling op de IC komt te liggen en je er niet of nauwelijks bij mag komen, als je niets kan doen. Sommige mensen hebben door het coronavirus mensen verloren zonder dat ze er nog bij konden zijn of afscheid konden nemen. Zoiets is traumatiserend. Andere mensen krijgen te maken met een geliefde die niet meer de oude wordt of die langdurig moet revalideren. Dit heeft allerlei consequenties voor de relatie, het werk of inkomen of het gezin. Een partner of mantelzorger moet vaak maandenlang op zijn of haar tenen lopen om alles op te vangen. Deze vorm van post intensive care syndroom wordt PICS-F genoemd waarbij de F staat voor familie. 



Behandelprotocol en hulp na IC opname
Om goed om te gaan met trauma, angst of depressieklachten is een behandelprotocol wat gevolgd kan worden ontwikkeld waarvan duidelijk is dat het helpend is om de IC ervaring goed te verwerken. Eventueel kan er EMDR ingezet worden om heftige nare beelden of ervaringen te ontdoen van de scherpe randjes en spanning. Inmiddels heb ik mijn scholing gehad en kan ik in combinatie met counseling dit behandelprotocol inzetten voor mensen die graag hulp willen bij dit soort klachten. Neem gerust contact met mij op voor meer informatie of een afspraak.

0
0
0
s2sdefault