In het Dolhuys in Haarlem staan confronterende muurschilderingen, verhalen en foto's. Het is een museum van de geest, zoals ze zichzelf noemen. Een cliënt van mij was er geweest en liet me enthousiast deze zelfgemaakte foto zien. "Weet je, ik moest gelijk aan jou denken!" zei ze enthousiast, toen ze me het plaatje liet zien. Ik vroeg me even af of ik dit als een compliment of als een belediging moest zien maar nadat ze het uitlegde, snapte ik wat ze bedoelde...


Stemmetje in je hoofd
De innerlijke criticus.. daar vertel ik regelmatig over. We hebben allemaal zo'n stemmetje in ons hoofd wat dagelijks in je oor lijkt te tetteren. Hij of zij roept de hele tijd tegen je wat je allemaal nog 'moet' doen, wat je niet mag doen en hoe stom je nou weer gedaan hebt. Heel vervelend wordt het als je innerlijke criticus steeds harder begint te schreeuwen in je hoofd. Je kan daar behoorlijk gestrest, angstig of depressief van worden van die negatieve kritiek, geboden en verboden. 

Zoveel 'moeten' 
Mijn cliënt vervolgde haar verhaal. "Ik zag die muurschildering en ik dacht: dit is haar, precies zo!" Daarna liet ze me een tekst zien die ze ook had gefotografeerd met haar smartphone. "Het was zo herkenbaar en in een keer moest ik gelijk aan jou denken en wat je verteld had over de innerlijke criticus, die altijd maar tegen me zit te vertellen dat ik sterk moet zijn, dat ik geen negatieve gevoelens of verdriet mag hebben, dat ik niet moet zeuren en gewoon door moet gaan".  Ik was verheugd om te zien dat ons gesprek vorige keer zo'n mooie uitwerking had gehad en dat ze, onbewust, gelijk een interventie had gedaan, namelijk die van het identificeren van de innerlijke criticus, er een beeld van vormen en begrijpen hoe dat werkt. Het Dolhuys had het prachtig visueel gemaakt en het hele bezoek had haar diep geraakt. 

Herken jij ook dat je een slavendrijver in je hoofd hebt? Zo'n drammerig stemmetje dat de hele tijd je loopt te pushen? Je bent heus niet de enige hoor.. iedereen heeft zo'n stemmetje. Je weet wel: "dat heb je weer niet handig gedaan, je schiet tekort, kon dat nou niet anders? kon je niet normaal reageren? Zit je weer te janken..." Als je erg veel last hebt van dat kritische stemmetje in je hoofd is het een aanrader om hiervoor hulp te vragen. Het wordt anders steeds meer bepalend in je leven. 

Tot slot een mooi stukje proza over de innerlijke criticus:

Wanneer ik een fout maak dan weet ik dat meteen
Ik word gelijk afgestraft en het doet pijn van binnen
Het verscheurt mij waardoor ik niet kan slapen
Omdat ik er steeds weer aan herinnerd word
Hoe slecht ik ben en wat ik allemaal verkeerd doe 
En waar ik gruwelijk tekort geschoten ben
Het vertelt me dat ik niet goed genoeg was
Het niet op de juiste manier deed of zei
Maar vooral zegt het mij elke dag weer
Wat ik sneller, beter of anders had moeten doen

0
0
0
s2sdefault